Sol Yanımın Topoğrafyası Yatağın solu hâlâ çukur Sen gittin gideli Yastık senin kokunu unutmadı Ben unuttum sanıyordum Meğer koku benden daha sadıkmış Her gece o çukura gömülüp Kaybolan biriyim Kayboldukça varıyorum sana Ne tuhaf Uyku tutmuyor dediysem yalan Tam da senin olduğun yerde uyuyorum Sanki hâlâ buradaymışsın Sanki birazdan dönecekmişsin gibi Çarşafın kırışıklıkları hâlâ seni anlatıyor Her kıvrımda bir gülüşün Her kat izinde bir suskunluğun Ben o suskunlukları dinliyorum geceleri Sesini arıyorum pamuk ipliğinde Her sabah yatağın o yanını düzeltmiyorum Belki izin kalır diye Belki izinden sen çıkarsın diye Oysa iz dediğin ne ki İnsanın insanda bıraktığı çukurdan başka O çukur ki her gece biraz daha derin Her sabah biraz daha sen
Bu Blogda Ara
Kırık Cümleler Bahçesi
Satırların arasında kaybolanları topluyorum. Ne başı belli, ne sonu. Sadece eksik anlatılmış hikayeler, iki kelime arasına sıkışmış iç çekişler. Okursan göreceksin: asıl anlatılan, anlatılmayandır.